Scorpio Constellation Αστερισμός του Σκορπιού 2025

Scorpio constellation Η παρουσία του Σκορπιού στον ουρανό κατά την ελληνική μυθολογία βασίζεται σε κάτι τρομερό, «Μεγαθήριον» ή «Τέρας μέγα», σύμφωνα με τους χαρακτηρισμούς του Αράτου, που φόνευσε το γενναίο κυνηγό Ωρίωνα με τη βοήθεια της Ήρας.

Αστερισμος Σκορπιού άρθρο του Χαρίτων Τομπουλίδη

Απέναντι από το μπαλκόνι μου στο νότο έχω μία κεραία τηλεόρασης με δέκτη και μια λάμπα κόκκινη, που λάμπει κάθε νύχτα σαν να είναι ο πλανήτης Άρης. Τις ημέρες όμως αυτές απέκτησε και έναν ανταγωνιστή. Τον Αντάρη. Ο Αντάρης είναι η καρδιά του Σκορπιού και ο Σκορπιός πανέμορφος κάθε βράδυ παρουσιάζεται ακριβώς στο νότιο μέρος του ουράνιου θόλου και χαμηλά στον ορίζοντα. Ένας από τους πιο παλιούς και μεγαλύτερους και σπουδαιότερους αστερισμούς στην ιστορία της ανθρωπότητας. Scorpio constellation

Θα μπορούσα να περιγράψω πάρα πολλά για τον αστερισμό του Σκορπιού γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον, αλλά θα σας παραπέμψω στο βιβλίο μου «Ουρανογραφία. Η Ιστορία και η Μυθολογία των αστερισμών», όπου θα βρείτε εκεί πάρα πολλά στοιχεία για τον αστερισμό του Σκορπιού σε όλους τους λαούς της Γης.  Εδώ μόνο αποσπασματικά θα σας αναφέρω μερικά πράγματα.

Ο Σκορπιός έχει οχτώ όμορφα σφαιρωτά σμήνη, με πιο γνωστά τα Μ4, Μ62, Μ80 και NGC 6441. Τουλάχιστον 35 ανοιχτά σμήνη υπάρχουν, από τα οποία τα Μ6 και Μ7 είναι ορατά με γυμνό μάτι και το πρώτο είναι γνωστό σαν «το σμήνος της Πεταλούδας» (Butterfly Cluster). Άλλα γνωστά και ωραία είναι τα NGC 6231, NGC 6242 και NGC 6451. Scorpio constellation

Υπάρχουν πολλά νεφελώματα, και πλανητικά και σκοτεινά και φωτεινά και ανώμαλα στο σχήμα και πολλά αμυδρά για τηλεσκόπιο. Τα πιο γνωστά είναι τα NGC 6072, NGC 6153, NGC 6337 (σαν δαχτυλίδι) και το «Νεφέλωμα του Κοριού» (Bug Nebula) που είναι ένα δίλοβο, δηλαδή με δύο λοβούς, νεφέλωμα. Scorpio constellation

Ο Σκορπιός είναι ένας από τους παλαιότερους αστερισμούς

Ο αστερισμός, φυσικά, έχει και αρκετούς μεταβλητούς αστέρες, όπως τους RS, SS, RV και RT, καθώς και την πρώτη ανακαλυφθείσα πηγή κοσμικών ακτινών Χ, τη «Scorpius X-1». Είναι από τις πιο ισχυρές πηγές ακτινών Χ στον ουρανό και ταυτίζεται με το διπλό μεταβλητό αστέρα V818 Sco (13ου μεγέθους). Ανακαλύφτηκε το 1962.

Ο Σκορπιός είναι ένας από τους παλαιότερους αστερισμούς, ο όγδοος από τους ζωδιακούς και από τους λίγους αστερισμούς που το όνομα του μοιάζει με το περίγραμμα των άστρων του στον ουρανό. Ο Σκορπιός είναι ορατός από τους κατοίκους του νοτίου ημισφαιρίου, γιατί βρίσκεται ολόκληρος κάτω από τον ισημερινό. Εκτείνεται από δ=-10° μέχρι δ=-45 (δ είναι η απόκλιση μετρούμενη από τον ισημερινό, και αρνητική για το νότιο ημισφαίριο) και είναι ολόκληρος ορατός από την Κρήτη τον Ιούλιο. Ο αστερισμός προβάλλεται πάνω στο γαλαξιακό επίπεδο και έτσι είναι ένας από τους πλουσιότερους σε αντικείμενα αστερισμούς.

Η εκλειπτική, όμως, περνά μόνο λίγο βόρεια από αυτόν και η θέση του στους ζωδιακούς θα ήταν αμφίβολη, με τη σκέψη ότι ο ήλιος περνά όλο τον αστερισμό μέσα σε εννιά μερόνυχτα. Η θέση του εκεί, όμως, δικαιολογείται ίσως από το ότι ο αστερισμός του Ζυγού αποτελούσε, για τους αρχαίους Έλληνες και τους άλλους λαούς, μέρος αυτού. Ήταν οι δαγκάνες του Σκορπιού, «Χηλαί», όπως τις ονόμαζαν. Έτσι, ο αστερισμός του Σκορπιού περιλάμβανε και το Ζυγό και ήταν ο μεγαλύτερος αστερισμός του ουρανού και γι’ αυτό ίσως ήταν και τόσο τρομερός και φοβερός και τερατώδης για τον Άρατο.

Αντάρης κόκκινος γίγας Scorpio constellation

Η καρδιά του Σκορπιού και το σήμα κατατεθέν του είναι ο κόκκινος γίγας α Sco Scorpio constellation , ο γνωστός μας Αντάρης. Ο Αντάρης είναι ένας κόκκινος υπεργίγας, στο τελευταίο στάδιο της εξέλιξης του ως αστέρας, με διάμετρο γύρω στις 300 φορές τη διάμετρο του ηλίου και λαμπρότητα 2 000 φορές τη λαμπρότητα του ηλίου. Απέχει γύρω στα 500 έτη φωτός από μας και είναι φασματικού τύπου Μ1, δηλαδή ένας κόκκινος αστέρας. Από εκεί βγήκε και το όνομα του «Αντάρης». Τον περνούμε δηλαδή για τον πλανήτη Άρη (αντί του Άρη), με τον οποίο μοιάζει και στο χρώμα και στη λάμψη.

Ο αστέρας βρίσκεται πάνω στην τροχιά περιστροφής της Σελήνης γύρω από τη Γη και έτσι παρατηρήθηκε ήδη από τον περασμένο αιώνα σε έκλειψη του από τη Σελήνη, ότι γύρω από αυτόν υπάρχει ένα νεφέλωμα και ότι διαθέτει έναν αμυδρό ακόλουθο 7ου μεγέθους που είναι ένας λαμπρός μπλε αστέρας (φασματικού τύπου Β). Φυσικά, σήμερα, και το νεφέλωμα που φωτίζεται από τον Αντάρη και ο ακόλουθος του μπορούν να φωτογραφηθούν με άλλα μέσα και χωρίς τη βοήθεια της Σελήνης.

Κόκκινος γίγας α Sco

Η θέση του, όμως, αυτή δικαιολογεί πλήρως την εκλογή του ως 16ου μαντζίλ (σταθμού του φεγγαριού), για τους Άραβες. Τον ονόμαζαν «Αλ Καλμπ», δηλαδή καρδιά. Καρδιά του αστερισμού του Σκορπιού, που τον ονόμαζαν «Αλ Ακράμπ». Ήταν και ο «Σιν» ή «Σαμ» παλαιότερα για τους Κινέζους, μαζί με τα αστέρια σ και τ, πάλι «καρδιά» δηλαδή, αλλά η καρδιά ίσως του «Κυανού Δράκοντος», του «Τσινγκ Λουνγκ», ενός από τους τέσσερις μεγάλους ζωδιακούς αστερισμούς των Κινέζων που τοποθετούνταν εδώ.

Άλλοι σινολόγοι, όμως, λένε ότι ο Αντάρης ήταν ο «Χο Σινγκ», ο «αστέρας της φωτιάς» που λατρευόταν σαν προστάτης αστέρας ενάντια στη φωτιά, και άλλοι ότι ήταν ο «Μινγκ Τανγκ», η «Αίθουσα συνεδριάσεων του Αυτοκράτορα», όπου τα παιδιά του αυτοκράτορα και οι διάφορες διοικητικές περιοχές ήταν τ’ αστέρια γύρω από τον Αντάρη, στα οποία ο αυτοκράτορας ανακοίνωνε τις αποφάσεις του. Η ποικιλία των ονομάτων του Αντάρη, καθώς και του Σκορπιού, στις χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, δείχνει τη σπουδαιότητα του στους λαούς αυτούς.

Στους Ινδούς, ο Αντάρης μαζί με τους σ και τ, ήταν ο «Γισεθά», ο πρεσβύτερος, γνωστός και σαν «Ροχίνι», ο «Ερυθρός», και ζωγραφιζόταν σαν λαμπρό διαμάντι. Ήταν προστατευόμενο αστέρι του θεού του ουρανού Ίντρα. Για τους Πέρσες, 3 000 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού, ήταν ο «Σατέβης», ένας από τους τέσσερις Φύλακες των Ουρανών, (Οι άλλοι τρεις ήταν ο Λαμπαδίας, ο Βασιλίσκος και ο Αχερνάρ). Σταθμός του φεγγαριού όμως ήταν γι’ αυτούς ο «Γκελ», ο «Ερυθρός», και παρόμοιο όνομα είχε στους γειτονικούς λαούς. Οι Κόπτες, όμως, τον έλεγαν «καρδίαν», όνομα που είχαν και οι Έλληνες («Καρδία Σκορπιού») ή οι Λατίνοι (Cor Scorpii). Scorpio constellation

Οι Βαβυλώνιοι είχαν επίσης πολλά ονόματα για τον Αντάρη. Ήταν ο 24ος εκλειπτικός αστερισμός τους με το όνομα «Ούρου», αγνώστου σημασίας. Άλλοι λαοί της Μεσοποταμίας τον ονόμαζαν ΜΠΙΛΟΥ.ΣΑ.ΖΙΡΙ., ο Άρχων της Σποράς, ΚΑΚ.ΣΙΣΑ., ο Δημιουργός της Ευημερίας (αν και άλλοι λένε ότι αυτός ήταν ο Σείριος), «Νταρ Λουγκάλ» και «Λουγκάλ Τούντα», ο Βασιλιάς ή ο Εύρωστος Βασιλιάς, και, τέλος, «Κακάμπ Μπιρ», ο Λαμπρός Ερυθρός Αστέρας.

Στην Αίγυπτο αντιπροσώπευε τη θεά Σέλκετ και πολλοί ναοί της ήταν προσανατολισμένοι έτσι που να υποδέχονται την ανατολή του στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, γύρω στα 3700-3500 π.Χ. Ήταν ακόμη σύμβολο της θεάς Ίσιδος. Και για τους Τσερόκι, τους Ινδιάνους της Αμερικής, ήταν «Το αστέρι του Πνεύματος» που υποδεχόταν τις ψυχές στον ουρανό (Βλ. και πιο κάτω).

Οι Άραβες τον έκαναν ακόμη «το αστέρι του Αντάρ». Και ο Αντάρ ήταν ένας από τους ήρωες τους πριν από τον Μωάμεθ, ένας από τους εφτά «χρυσούς Μουαλακάτ» των ποιημάτων τους. Και ο Μπάγιερ τον έκανε ακόμη και «Αντάρτη»! Ένα αρκετά αστείο όνομα για έναν αστέρα σαν τον Αντάρη.

Η ιστορία του Σκορπιού Scorpio constellation

Η παρουσία του Σκορπιού στον ουρανό κατά την ελληνική μυθολογία βασίζεται σε κάτι τρομερό, «Μεγαθήριον» ή «Τέρας μέγα», σύμφωνα με τους χαρακτηρισμούς του Αράτου, που φόνευσε το γενναίο κυνηγό Ωρίωνα με τη βοήθεια της Ήρας. Γι’ αυτό τοποθετήθηκε στον ουρανό μαζί με τον Ωρίωνα, σε αντιδιαμετρικά σημεία. Έτσι, όταν ανατέλλει ο Σκορπιός, ο αστερισμός του Ωρίωνα δύει. Ο Σκορπιός ήταν για τους αρχαίους μεγάλος αστερισμός, γιατί στις «Χηλές» του περιλάμβανε και το Ζυγό, και ίσως ήταν ένας από τους έξι πρώτους ζωδιακούς αστερισμούς του ανθρώπου. Ο Σκορπιός όμως, για άλλους, ήταν αυτός που τρόμαξε τα άλογα του θεού Ήλιου όταν τα οδηγούσε ο Φαέθων και τα έδιωξε από την κανονική τους πορεία.

Η ιστορία όμως του Σκορπιού ως αστερισμού είναι πολύ παλαιότερη. Πολλοί ισχυρίζονται ότι ξεκίνησε από τη Μεσοποταμία το 5000 π.Χ. με τη μορφή που έχει σήμερα ή, πιο πιθανόν, σαν «ο άνθρωπος σκορπιός», με σώμα ανθρώπου και ουρά σκορπιού (Βλ. Τοξότη). Οι Ακκάδες τον ονόμαζαν ZIP. ΤΑΜΠ., δηλαδή «Σκορπιός» ή «ο Κεντρίζων» με το κεντρί του. Γι’ αυτούς ήταν σ’ ένα μέρος όπου κανείς πρέπει να σέβεται και να υποκλίνεται ταπεινά, αλλά και να φοβάται, γιατί ήταν επικίνδυνο κατασκεύασμα, και για όλους τους λαούς του Ευφράτη ο Σκορπιός συνδεόταν με το σκοτάδι.

Ήταν το σύμβολο του σκότους, ίσως γιατί ο ήλιος περνούσε το σημείο της φθινοπωρινής ισημερίας και η νύχτα μεγάλωνε συνέχεια. Αλλά και για πολλούς άλλους λαούς ήταν η «Πύλη του Θανάτου». Από δω έμπαινε η ψυχή του πεθαμένου στον Ουρανό.Ακόμα και στο έπος του «Γιλγαμές» μπορούμε να δούμε τον αστερισμό του Σκορπιού σαν την πύλη στο βασίλειο του θανάτου. Ο Γιλγαμές ζητά να βρει την πηγή της αιώνιας ζωής, που βρίσκεται στο Ουτναπιστίμ, μια περιοχή που επέζησε της θείας καταστροφής και του κατακλυσμού.

Ο δρόμος είναι δύσκολος και περνά από το βουνό Μάσου (Δίδυμοι) που οι κορυφές του φτάνουν μέχρι τον ουρανό. Στο πέρασμα εκεί υπάρχουν οι τρομεροί «άνθρωποι σκορπιοί» που σκοτώνουν ακόμη και με το βλέμμα και ελέγχουν πότε ο ήλιος ανατέλλει και πότε δύει. Ο Γιλγαμές, ύστερα από περιπέτειες, καταφέρνει να διαβεί το πέρασμα που περνά πάνω από το ρεύμα του θανάτου και φτάνει στο Ουτναπιστίμ. Το πέρασμα είναι στον αστερισμό του Σκορπιού και οι δύο κορυφές του βουνού, προφανώς δύο από τα αστέρια του. Scorpio constellation

Οι πύλες στο βασίλειο του θανάτου πάνω στον ουρανό που αναφέρονται από πολλούς λαούς, βρίσκονται η μία στο Σκορπιό και τον Τοξότη και η άλλη στο αντίθετο άκρο, στους Διδύμους και στον Ταύρο (Βλ. στους αστερισμούς του Αράτου). Ίσως είναι εκεί που η εκλειπτική ή το επίπεδο των ζωδιακών τέμνουν το γαλαξιακό επίπεδο. Τα αστέρια που υπάρχουν εκεί υποδέχονται ή αποχαιρετούν τις ψυχές που φτάνουν. Σίγουρα, όλες οι αναφορές που έχουμε, προδίδουν ότι η ιστορία του αστερισμού του Σκορπιού είναι τόσο μεγάλη όσο και η ιστορία του ανθρώπου. Όλα δείχνουν ότι ο Σκορπιός ήταν ένας από τους πρώτους αστερισμούς του ανθρώπου. Για περισσότερα στο βιβλίο του συγγραφέα Scorpio constellation