Spring and night sky Άνοιξη και νυχτερινός ουρανός 2026
Spring and night sky Επιτέλους ήρθε η άνοιξη. Μετά από κρύο Μάρτιο και λίγα χιόνια στα μέσα του Απρίλη, μαζί με την ανάσταση του Χριστού είχαμε και την ανάσταση της γης και του ουρανού. Με τη Λαμπρή, έλαμψε και ο ουρανός με τ’ αστέρια του. Επιτέλους τα είδαμε. Είχαμε ξεχάσει πως μοιάζουν ή αν υπάρχουν και ειδικά εμείς που είμαστε κοντά στη φύση και κοντά τους. Μας χαιρετούν και τα απολαμβάνουμε. Αρχίζουμε τους βραδινούς μας περιπάτους.
Αρκτούρος φωτεινός λαμπρός
Το πρώτο αστέρι που σε χαιρετά είναι ο Αρκτούρος. Φωτεινός και λαμπρός στον ανατολικό ορίζοντα. Πανόπτης. Ο κόκκινος γίγαντας Αρκτούρος. Ο φύλακας της Άρκτου της Μεγάλης. Μα που βρίσκεται αυτή; Συνήθως είναι προς τη μεριά της Έδεσσας. Στο βορρά. Μα που είναι τώρα; Σηκώνεις το κεφάλι σου. Είναι δυνατόν ένας τόσο έμπειρος αστρονόμος να μην τη βλέπει; Και μένεις έκθαμβος. Ένας μεγάλος χαρταετός πετάει πάνω ακριβώς από το κεφάλι σου.
Η Μεγάλη Άρκτος!! Μα τόσο ψηλά; Να μεσουρανεί; Κι όμως. Όταν πάμε προς το καλοκαίρι η Μεγάλη Άρκτος βρίσκεται ψηλά. Στην προέκταση της ουράς της ο Αρκτούρος και ακόμη πιο κάτω ο Στάχυς της Παρθένου, που βγαίνει για να δει τα χωράφια της. Η Δήμητρα βλέπεις με τα στάχυα που θα θερίσει ο γεωργός τον Θεριστή. Λάμπει ο Στάχυς έντονα πάνω από τον νοτιοανατολικό ορίζοντα.
Αφροδίτη μαζί με Πλειάδες
Στη δύση προλαβαίνεις να δεις τον πιο λαμπρό αστέρα του ουρανού που δεν είναι αστέρι αλλά η πανέμορφη Αφροδίτη σαν φάρος, ως Αποσπερίτης. Μαζί της και η Πούλια, οι Πλειάδες. Θα είναι και ο Ωρίωνας εκεί για λίγο, με το μεγάλο του το σκύλο το Σείριο, στο κυνήγι του άγριου Ταύρου που χάθηκε πίσω από το Βέρμιο. Συνεχίζεις το περπάτημά σου τώρα προς τα βόρεια. Ο Σείριος έδυσε αλλά πάλι ένα πολύ λαμπρό αστέρι φέγγει πάνω από τη Ντούρλια.
Ποιο να είναι; Προσπαθείς να το καταλάβεις, να το γνωρίσεις. Λάμπει πανέμορφο, σχεδόν αντιδιαμετρικά από τον Αρκτούρο. Μα βέβαια. Είναι το μικρό σκυλί του Ωρίωνα. Ο Προκύων. Είναι ο Προκύων τόσο λαμπρός; Μάλλον. Στα βορειοδυτικά βλέπεις το σχήμα ενός σπιτιού. Οι αρχαίοι μας όμως είδαν έναν Αμαξά, τον Ηνίοχο, με τα κατσικάκια του και την λαμπρή την Αίγα να τα φροντίζει. Spring and night sky
Αστερισμός του Λέοντα Spring and night sky
Εκεί στον βορρά βλέπεις και τη Μικρή Άρκτο, όχι όλη, αλλά μόνο τρία αστέρια και τον Πολικό πάνω από τη Τζένα. Αυτή φαίνεται λίγο άσπρη στην κορυφή της. Ακόμη έχει χιόνια. Πάνω από το κεφάλι σου το δρεπάνι, το κεφάλι του Λέοντα και όλο το σώμα του σαν Σφίγγα και δίπλα του ο άρχοντας των θεών ο Δίας, μαζί με δύο παλικάρια τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη, τους Διδύμους που παν σιγά-σιγά να δύσουν. Και η Σελήνη μεγαλύτερη από ημισέληνος, παρέα με το Λιοντάρι, σε κάνει παρέα όσο τραβάει στα ανατολικά για να σβήσει.
Ξάστερες νύχτες Spring and night sky
Στα πόδια σου όλος ο Γαλαξίας. Μπλε, γαλάζια, κόκκινα και πολλά κίτρινα αστέρια στα πόδια σου, τώρα που έπεσε η νύχτα. Όλος ο κάμπος της Κεντρικής Μακεδονίας με τις συγκεντρώσεις των λαμπτήρων του αστραποβολεί σαν τον Γαλαξία μας. Πάντα έπαιρνα τους φίλους μου και τους έδειχνα πως λάμπει ό Γαλαξίας μας. Από την περίοπτη θέση της Νάουσας πάνω στο Βέρμιο, όλος ο κάμπος με τις κατοικίες των ανθρώπων, τους δρόμους, τις πόλεις , τα χωριά, είναι σαν αστρικά σμήνη στα πόδια σου. Και στο βάθος το κέντρο του Γαλαξία μας. Η Θεσσαλονίκη. Αμυδρή αλλά, με τη διάχυση του φωτός, φωτεινή σαν την καρδιά του Γαλαξία μας.
Τα απολαμβάνεις όλα αυτά επιτέλους. Σου τα προσφέρει η θέση σου και η καλοκαιρία. Αλλά και η ομορφιά της βραδιάς. Και συνδιαλέγεσαι συγχρόνως και με τους περιπατητές. Και ευτυχείς. Και γελάς. Κι ευδαιμονείς. Και θυμάσαι τα λόγια του Γιάννη Ρίτσου.
«Τα βράδια κοιμάμαι έξω. Πάνω μου ψιχαλίζουν τα άστρα. Είμαι ήσυχος και σίγουρος – με κείνη τη βαθιά βεβαιότητα της γης και τ’ ουρανού. Δε σκέφτομαι στοίχους – είμαι ένας στοίχος μέσα στο ποίημα της ανθρωπότητας – νιώθω τούτο το δεσμό – τον ανασαίνω, τον ζω. Αν γίνει κάποτε στοίχος – τόσο το καλύτερο. Και θα γίνει. Δεν μπορεί να μη γίνει».
Ξάστερες νύχτες. Η Άνοιξη και ο νυχτερινός ουρανός Spring and night sky του Χαρίτων Τομπουλίδη
